Advies

Mijn linkerheup is niet al te best. Dat zal voor mijn trouwe lezers geen geheim zijn. Al dikwijls schreef ik in deze column met enige zelfspot over "mijn gemankeerde heup". Wellicht is het u opgevallen dat ik dat al maandenlang niet meer gedaan heb. Waarom niet? Nou, er waren lezers die vonden dat ik maar eens op moest houden met dit geweeklaag. Ze stuurden me mailtjes met de boodschap dat ik niet langer moest zeuren, maar gewoon naar het ziekenhuis zou moeten gaan. Misschien hadden ze wel gelijk. Zij worden nu op hun wenken bediend, want mijn heupoperatie is aanstaande. Als u deze column leest is, zal de nieuwe heup er al wel inzitten, letterlijk en figuurlijk een kunststukje van het ziekenhuis in Tiel. De laatste tijd heb ik vaak met vrienden en kennissen over de op handen zijnde operatie gesproken. Omdat ze allemaal het beste met me voor hebben, kreeg ik van alle kanten goedbedoeld advies. Zo wist bijna iedereen me wel een kliniek of ziekenhuis voor het beste resultaat aan te bevelen, ook al hadden ze die wetenschap van horen zeggen. Die zei dit en die zei dat, u kent het wel. En waar zou ik dan naar toe moeten? De een vond dat ik mijn heil zou moeten zoeken bij een ziekenhuis in België, in Gent om precies te zijn. De ander bond me op het hart naar een privékliniek in een of ander Brabants dorp te gaan. Ik zou daar als een voorname gast verwend worden. Iemand kwam zelfs met het idee om me te laten behandelen in de Duitse stad Hannover, op bijna 400 kilometer van Tiel. Het ziekenhuis in Schiedam, behoorde ook tot de aanbevelingen. Daar is prinses Beatrix ooit aan haar knie geopereerd, dus dat moet wel toppie-toppie zijn, zo liet een vroegere collega me door de telefoon weten. Allemaal goedbedoelde raadgevingen, maar ik heb ze geen van alle opgevolgd. Wat van ver komt, hoeft niet altijd lekkerder te zijn, denk ik altijd maar. Ik heb ook liever een kers uit een Betuwse boomgaard dan van een dorre Griekse boom. Aan een sappige Betuwse appel geef ik verre de voorkeur boven zo'n onnatuurlijk groene Granny Smith uit Nieuw Zeeland. Ik zoek de kwaliteit liever dicht bij huis. Daarom heb ik voor het ziekenhuis in Tiel gekozen. Mijn familie verkeert intussen in een redelijk opgetogen stemming. Jan loopt straks weer als een kieviet, zo is de algemene verwachting. Iedereen blij, dat ik er eindelijk werk van gemaakt heb. Er is in familiaire kring zelfs sprake van een lichte feeststemming. Heup, heup, hoera!

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)