Bakplaat

Bent u met de Kerst uit eten geweest? Ons is dat niet gelukt. De restaurants die we uitgezocht hadden, moesten ons teleurstellen. Alles vol. Dan maar thuis aan de slag met de bakplaat. En inkopen doen. De supermarkten puilen uit, de economische crisis lijkt nooit bestaan te hebben. Carpaccio met pijnboompitten, wildragout van hert, rosbief met rode wijn saus, lamsbout met honing-rozemarijn, Indiase kipblokjes, gourmetworstjes, krokante kipboompjes, mini varkensfiletlapjes in marinade, gevulde garnalen, gourmet shoarma, gepaneerde cordon blue, biefstukjes met romige kruidenboter: er komt in de winkel een duizelingwekkend assortiment op me af. "Kunt u het vinden," vraagt een winkelbediende als ze me daar zo aarzelend ziet staan. Ja, uiteindelijk wel, maar bij het aanschouwen van al deze delicatessen moest ik aan een filmpje van de Duitse televisie denken. Daar had men middenin het winkelcentrum van Keulen een levende ganzenstal gemaakt. Mooie witte ganzen snaterden er tussen de strobalen. Kerstganzen, die ter plaatse geslacht en helemaal panklaar werden gemaakt. Iedereen kon toekijken hoe de kop van de dieren er angstig krijsend af werd gehakt en het gulpende bloed in een ton werd opgevangen. Daarna begon het plukken van de veren, werd de gans open gesneden en haalde de slachter de niet-bruikbare inwendige organen, waar een lichte damp vanaf kwam, eruit. Inpakken, afrekenen, klaar. Er waren maar weinig kopers. Het publiek dat van dit schouwspel getuige was, reageerde onthutst. Dierenmishandeling! Horror!

Hier en daar klonk er ook begrip. Aan elk dierlijk genot gaat een slachting vooraf. Dat was precies wat de televisie met dit experiment duidelijk wilde maken. Ik schrijf deze column voor de Kerst en kan u dus niet melden of het kerstdiner van de bakplaat bij ons thuis een succes is geworden. Ik verwacht van wel. De hele familie zal er wel van gesmuld hebben. Lekker vlees, goed gegrild, heerlijke sausjes. En gezellig bezig zijn aan tafel. Ook leuk voor de kleinkinderen. Ik vertel altijd een Kerstverhaal. Nee, nee, dat wordt natuurlijk niet dat verhaal van die omstreden slachtpartij in Keulen. Ik vraag me af hoe de reacties zouden zijn als ik dat wel zou doen. Zou dat indruk maken op de kleinkinderen? Of zouden ze, nog een lekker hamburgertje op de plaat mikkend, simpelweg denken: ach, die opa, die kletst wel vaker als een gans zonder kop.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)