Chinese rol

Het afsteken van vuurwerk behoort niet tot mijn favoriete bezigheden, maar in 1983 moest ik er toch aan geloven. Ik ontstak een Chinese rol, een zogenaamde 100.000 klapper met aan het eind een zware bom. Mijn Chinese buurman had dat zware ding met mijn goedvinden in de garage gezet. Met het verzoek of ik de rol op oudejaarsdag in het bijzijn van zijn oude vader, die een paar maanden bij hem logeerde, tot ontploffing wilde brengen. Ik vond het een nogal merkwaardig verzoek. Wat stak hierachter? Mijn buurman zorgde voor opheldering. Zijn vader, die geen woord Nederlands sprak, had een Tielse vredesactivist aan de deur gekregen. 1983 was een roerig jaar. Massale demonstraties tegen de plaatsing van kruisraketten met kernkoppen in Nederland beheersten het nieuws. Actievoerders verzamelden ook in onze wijk handtekeningen tegen deze onzalige bewapening als onderdeel van de Koude Oorlog. Bij mij kwam een man aan de deur, wiens naam ik me herinner als Ben Schiltmans. Ben belde ook bij mijn Chinese buren aan. De oude vader was alleen thuis. Hij begreep totaal niets van de man aan de deur, die hem een lijst onder de neus duwde. Maar toen hij er afbeeldingen van raketten op zag staan, ging hem toch een lichtje op. Dat moest ongetwijfeld een bestellijst voor vuurwerk zijn. En ja, daar heeft een oude Chinees wel oren naar. Hij krabbelde de hele lijst vol met Chinese tekens in de veronderstelling dat hij het mooiste vuurwerkpakket van de hele wereld had besteld. Wekenlang bleef hij uitkijken naar de komst van het bestelde spul. Toen dat maar steeds niet arriveerde, beklaagde hij zich teleurgesteld bij zijn zoon, mijn buurman. Die besloot wat aan die teleurstelling te doen en kocht die Chinese rol, vertelde zijn vader dat diens bestelling er eindelijk was en vroeg mij het apparaat in de Nieuwjaarsnacht te ontsteken, want dat vertrouwde hij de oude Chinees niet toe. Rond de bewuste jaarwisseling zette ik twee trappen klaar en hing daar het uitgerolde knaltuig op. Twee lonten aansteken en knetteren maar. De hele buurt kwam kijken, de oude Chinees voorop. Hij glunderde naar alle kanten toen de 100.000 klappers de wijk in een oorverdovend lawaai dompelden. En hij werd door iedereen met schouderklopjes bedankt voor deze spectaculaire geste. Breed lachend slofte hij, toen de kruitdamp was opgetrokken, naar binnen. De mensen in de buurt waren het er over eens: Jan, wat heb jij knettergoeie buren.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)