Honderd

Waar vind je dat nog? Waar vind je nog zo'n unieke winkel? Een winkel die niet alleen een eeuw oud is, maar waarvan de eigenaars hun klanten in een grote advertentie bedanken voor "hun vertrouwen en bijstand gedurende de afgelopen 100 jaar". Die winkel is Oostendorp, sinds 1918 gevestigd in de Tielse Waterstraat. Die opvallende advertentie stond vorige week in deze krant. Het was een soort open brief, een persoonlijke boodschap, officieel met "hoogachtend"" ondertekend door bedrijfsleider Ingrid Oostendorp, mede namens haar moeder Wil die 92 jaar is en nog steeds enthousiast mee helpt aan de kassa. In de kookwinkel heeft Wil haar vaste stek nog altijd links van de ingang, in een hoekje achter een toonbank met twee rollen plakband en een pinapparaat binnen handbereik. En met allerlei pakjes met batterijtjes om haar heen. Achter haar een witte kast, die aan de zijkant beplakt is met allemaal briefjes, want een mens kan nu eenmaal niet alles onthouden. Ik vind het knap dat deze winkel weerstand kunnen bieden aan de grote winkelketens, die de kleine middenstander vrijwel overal opgeslokt hebben. Ketens die van onze binnensteden een monotone aaneenschakeling van vergelijkbare winkels hebben gemaakt. De winkelcentra verschralen, je ziet steeds meer zaken met spullen die in bulk en tegen een hongerloontje in Azië geproduceerd worden. Zulke zaken hebben geen band met de plaatselijke samenleving. Elke vereniging die om sponsoring vraagt, komt er voor een dichte deur komt. Ze hebben er nog geen dubbeltje op weten te halen. De plaatselijke samenleving waar ze hun geld verdienen, zal hen worst wezen. Ingrid Oostendorp heeft wel eens verteld dat haar winkel ook opgeslokt dreigde te worden, maar dat zij zich daar met hand en tand tegen heeft verzet. En met succes. Zo kon de band met Tiel en de regio behouden blijven. "We hopen dat deze band nog honderd jaar kan bestaan. Dit spreek ik ook uit namens mijn moeder Wil en mijn overleden vader Jan, naar wie de huidige winkel is vernoemd", zo schrijft ze in de advertentie.

Toen ik dat las, had ik het idee, dat ik persoonlijk aangesproken werd. Ik kon dat wel waarderen. Mooi gezegd, Ingrid, dacht ik. Bij mij missen haar woorden hun uitwerking in ieder geval niet. Ik was van plan om wat spullen op internet te bestellen, maar ik zie er vanaf. Ik loop warm voor die kookwinkel van Wil en Ingrid. Een winkel, die een eeuw bestaat, laat je toch niet in het honderd lopen.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)