Postzegel

Kijk, dat is nog eens lekker nieuws. De traditionele Tielse kermiskoek van bakker Gerard van Ooijen staat in de top tien van de Nederlandse streekgerechten en heeft daarom van PostNL een eigen postzegel gekregen. De kermiskoek scoort net zo hoog als vermaarde en algemeen bekende lekkernijen als de Bossche bol, de Goudse stroopwafel en de Limburgse vlaai, die eveneens op het vel postzegels zijn afgebeeld. De steden en provincies zijn er razend trots op dat hun lekkernij het zover heeft geschopt. In Tiel heb ik er niet zoveel over gehoord. Maar dat kan nog komen. Je mag nu toch verwachten dat bijvoorbeeld de gemeente Tiel zijn gasten voortaan geen kleffe plak fabriekscake meer aanbiedt, maar een echte plaatselijke traktatie in de vorm van een dikke schijf van de bekroonde kermiskoek. Ik heb heel wat ontvangsten in het Tielse stadhuis meegemaakt. Steevast ging er een schaal rond met zweterige fabriekscake, terwijl de bakker om de hoek landelijk naam en faam maakt met een van oorsprong Tielse koek die nota bene als cultureel erfgoed te boek staat. Als ik die gemeentecake door mijn keel had gekregen, had ik steevast de neiging naar huis te fietsen om daar à la minute een handvol cholesterolpillen naar binnen te werken. Ik herinner me dat Tielse wethouders de Nijmeegse vierdaagse bezochten en de lopers trakteerden op een flesje water met Flipje erop. Hoe origineel kun je zijn. Wat zou je die wandelaars een plezier gedaan hebben met een forse plak van die unieke Tielse kermiskoek. En wat zou je je stad op de Vierdaagsekaart hebben gezet. Tiel is weer Hanzestad geworden, zo las ik. In feite klopt dat niet, want die status heeft Tiel al eeuwen, we hebben het gewoon laten versloffen. Ik neem aan dat de Tielse delegaties, die straks de Hanzesteden gaan bezoeken, zo slim zullen zijn om hun koffers te laten uitpuilen van de kermiskoeken. Wat een dankbaar promotieartikel. Veel steden zouden er bij wijze van spreken een moord voor willen doen om ook zoiets te hebben en zeker om op zo'n postzegel te komen. Utrecht bijvoorbeeld. Daar heeft de Utrechtse Vocking leverworst, die er sinds 1891 wordt gemaakt, geen eigen postzegel gekregen. Wat Tiel wel lukte kreeg de Domstad niet voor elkaar. De Utrechters zijn nu boos. Zo zeer zelfs dat ze zelf maar een postzegel met die grauwkleurige worst erop hebben uitgegeven. Wat zullen ze daar jaloers zijn op Tiel. Jaloers op Tiel, ik maak het niet vaak mee. Meestal is het andersom. Ach, waar maak ik me druk over. Eerlijk gezegd zal dat gedoe met die Utrechters me worst wezen.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)