• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Ring

Een hoogst merkwaardig bericht vorige week in deze krant. Ik las dat er een merel van Moskou naar Beusichem was gevlogen en daar rustig in de tuin Cynthia van Leusden aan een halve peer had zitten pikken. Kennelijk had het beest de lange tocht van 1082 km nog in de vleugels, want het bleef de rust zelve toen Cynthia met haar cameraatje dichterbij sloop. Het lukte haar zelfs om een serie foto's te maken van de letters op het ringetje om de rechterpoot van de vogel. En wat stond er op die ring? Moskva! Een merel uit Rusland. Cynthia was er ondersteboven van, maar ik dacht er het mijne van. Wat voerde deze Russische indringster (het was een vrouwtje) in haar schild? En wat moest ik van dat ringetje denken? Er is geen enkele Rus te vertrouwen, beweerde D66-voorman Alexander Pechtold enige tijd geleden op de televisie. Voor Russische merels kun je beter ook maar oppassen. Zeker voor merels met een ring om de poot. Die ring, was dat wel zuivere koffie? Zou er een cameraatje inzitten of een minuscuul microfoontje? Hadden we hier te maken met de zoveelste brutale spionage van de Russische geheime dienst? Welke geheimen droeg dit vogeltje met haar mee? De vragen stapelden zich bij me op. Zou het verstandig zijn om de heer H. Zijlstra, gewezen minister van buitenlandse zaken en zelfverklaard Rusland-kenner hierover te bellen? Ik besloot het niet te doen, gezien het omstreden waarheidsgehalte van zijn eerdere uitspraken over het land van Poetin. Op zijn antwoorden zou ik niet aankunnen. De heer M. Rutte, minister-president der Nederlanden dan maar? Nee, toch ook maar niet. Wie weet zou die Russische merel in Beusichem voor hem zo maar, zonder enig bewijs, aanleiding zijn om een paar Russische diplomaten het land uit te zetten. En dat wil ik nu ook weer niet op mijn geweten hebben.

Of de merel nog steeds in Beusichem bivakkeert, weet ik niet. De vogel zal het luchtruim wel gekozen hebben. Waarheen? Terug naar Poetin met een ring vol informatie, waar de Russische geheime dienst de vingers bij aflikt? We zullen het nooit weten. Intussen hou ik de merels in mijn eigen tuin al dagenlang argwanend in de gaten. Sinds die Beusichemse infiltratie wantrouw ik die vogels. Met de lens van mijn mobieltje loer ik naar hun poten. Misschien zitten er wel geringde Russen bij. Mijn wederhelft vindt het je reinste aanstellerij. Stop met die onzin! Je ziet ze vliegen, Jan. Maar eigenwijs als ik ben, hou ik de poot nog even stijf.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)