Smartlap

Ik hou wel van een smartlapje. Maar dan moet het wel een echte zijn. Zoals als "Ach, vaderlief, toe drink niet meer", de absolute tranentrekker van de Zangeres zonder Naam. Het smartlappenfestival, waarvan we het afgelopen weekeinde in Tiel konden genieten, is voor mij dan ook een dankbaar evenement. Maar niet alleen op dit festival word je getrakteerd op de smartlap. Als je de politiek in deze regio op de voet volgt, zie je hoe smartelijk het er soms in bepaalde gemeenten aan toe kan gaan. Neem nu de gemeente Buren. Deze gemeente betaalt al een jaar of vijf niet meer mee aan de regionale bibliotheek in Tiel, inmiddels een van de fraaiste multifunctionele leeszalen van ons land. De politiek in Buren sloeg in 2012 aan het bezuinigen en haalde bijna twee ton van het bibliotheek-budget af. Alsjeblieft, dat tikt pas aan. Maar er is meer aan de hand. In onze kenniseconomie mag je van een gemeente verwachten dat deze zich inspant om de laaggeletterdheid te lijf te gaan en de jeugd tot lezen te stimuleren. Dat red je niet, als je met een half lege portemonnee zelf bibliothecarisje gaat spelen en je ziel en zaligheid verkoopt aan een commercieel uitleenbedrijf. Burenaren moeten zich nu behelpen met een servicepunt waar geen boek te ontdekken is. En ook geen mens want deze service is onbemand. Je kunt er alleen een boek reserveren. Wat een gepruts. Burenaren die dat niet zien zitten, kunnen naar de Karmac-bibliotheek in Lienden, maar daar kom je drie dagen per week voor een gesloten deur. Dat nodigt ook al niet uit. Thuis op je computer een e-book lezen lijkt me dan nog handiger. Intussen is duidelijk geworden dat de Burenaren helemaal geen zin in Karmac hebben. Bijna niemand heeft daar op zitten wachten. Slechts 2,4 % van de Burense bevolking leent een boek bij Karmac, zo las ik vorige week. Daar is wethouder Annie Benschop danig van geschrokken. Pijnlijk, zegt ze zelf, pijnlijk. Zeker voor een bestuurder van een partij, die ooit is opgericht om de jeugd zo veel mogelijk te laten lezen en hen zo een betere toekomst te geven, zeg ik dan. Pijnlijk, een smartlap van de Zangeres zonder Naam is er niks bij. Ik hoor het haar in gedachten al zingen: "Ach, Annielief, toe bezuinig niet meer, de lezer vroeg het al zo menige keer." In de meeste smartlappen komt berouw na de zonde. Zie ik daar al een traantje pinkelen achter de brillenglazen van Annie?

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)