• Marjon Beijer

Tiels rondje

Ik ben een liefhebber van de wielersport. Het doet mijn wielerhart dan ook intens goed dat de rennerskaravaan van de Giro d' Italia op zaterdag 7 mei door de Tielse binnenstad kronkelt. Prachtig evenement, prima voor de promotie van Tiel. Traditioneel staat de tweede zondag van mei bekend als Moederdag. De zaterdag ervoor is dan ook een van de drukste winkeldagen van het jaar. Gewapend met je FlipPas de stad in op zoek naar het leukste presentje voor moeder. Een koopdag die de geplaagde middenstand goed kan gebruiken om het hoofd boven water te houden. Of de kassa ook dit jaar ook uitbundig zal rinkelen is voor veel winkeliers nog maar de vraag, zo vernam ik in de stad. Op 7 mei is de binnenstad voor een groot deel van de dag afgesloten, inclusief het grote parkeerterrein aan de Waal. Ik dacht aan Jaap Jungerius, mijn trouwe bloemenman, die elk jaar het mooiste Moederdagboeket maakt voor mijn Liesbeth. Elke bloem, elke tak gaat liefdevol door zijn handen, alsof hij een symfonie van kleuren componeert. Op 7 mei zou Jaap wel eens voor de kat z'n viool op de markt kunnen staan. Voor een flink deel van de dag onbereikbaar voor zijn klanten. De binnenstad zal dan gedomineerd worden door beveiligers, bewakers en verkeersregelaars, ingehuurd door de gemeente. Van elders gerekruteerde figuren die geen boodschap hebben aan de binnenstad. Ze weten net zo veel van Tiel als een pizzabakker van de Marspolder. En ze zijn geneigd om met iedereen te gaan bakkeleien, die hun bevelen niet als de drommel opvolgt. Intussen vraagt de middenstand zich af wiens idee het is geweest om de Girorenners zo dicht langs het winkelgebied te sturen. Zou een rondje aan de voorkant van de binnenstad, zodat het centrum goed bereikbaar was gebleven, minder wielerplezier opgeleverd hebben? Als je het mij vaagt: nee. Het maakt niet uit, waar je de renners ziet, want ze flitsen als schimmen over de weg.

Op het moment dat je ze achter de dranghekken ziet aankomen, zijn ze ook al weer uit het zicht. Een kennis van mij ging in 2009 naar de doorkomst van de Ronde van Spanje in Valkenburg. Even liet hij het parcours alleen voor een plasje. Hij had de rits van zijn gulp nog niet dicht of de renners waren al voorbij. Misschien is het voor de organisatoren nog niet te laat om aan het parcours te gaan sleutelen. Wie dat doet, trakteer ik op een pizza. Een pizza di mama.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)