• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Attractie

Een brutaal mens heeft de halve wereld, zei mijn moeder vaak. Zo'n brutaal mens is Adriaan Straathof, de grootse en meest omstreden varkensfokker van Nederland. De dossiers over deze man puilen uit van de aanmaningen, dwangsommen en rechtszittingen. Milieuregels en dierenwelzijn lapt hij categorisch aan zijn laars. Het heeft de gemeente Buren al meer dan een miljoen aan bestuursdwang gekost. In Duitsland, waar hij ook megastallen had, vonden ze het in 2014 welletjes. Weg met die vent. De omstandigheden in zijn stallen waren zo slecht dat hij een beroepsverbod kreeg. Maar Erichem is Duitsland niet. Gerry van der Donk, tot 2014 wethouder, werd er wanhopig van. "Hij is voortdurend bezig met overtredingen," zei ze op de radio. Die man (die je overigens nooit ziet, hij verschuilt zich achter een woordvoerder of zijn advocaten) wil de vorig jaar tot de grond toe afgebrande Knorhof in dubbele omvang herbouwen, 15 meter hoog. Ik geef u op een briefje dat het hem gaat lukken. Je kunt nog zoveel handtekeningen verzamelen of petities aanbieden, Adriaans Knorhof-feest gaat gewoon door. Ik merk het nu al. De lokale politiek is niet opgewassen tegen deze "belichaming van het kwaad", zoals de Duitse krant Die Zeit hem in 2014 noemde. Machteloosheid lijkt zich meester te maken van de bestuurders. Raadsleden komen met argumenten die ze in moeilijke kwesties vrijwel altijd hebben. We wachten de ontwikkelingen af, we kunnen het toch niet tegenhouden, we volgen de landelijke regelgeving, we zijn bang voor schadeclaims, we verschuilen ons achter de provincie. Straathof zal zitten glunderen bij het horen van dit soort prietpraat en triomfantelijk nog een glas Duitse Weinbrand (Schweinbrand zou toepasselijker zijn) inschenken. Dat zit wel snor, daar in Buren. De Knorhof wordt straks de Snorhof. Raadslid Alda van Zijl kwam in verkiezingstijd zelfs met het idee om van de Knorhof een toeristische attractie te maken. Een soort Efteling met gillende varkens in plaats van sympathieke kabouters. Ik zie het al voor me. Een gezellig dagje uit in de Snorhof. Alda van Zijl lijkt me prima geschikt om ons daar als gids rond te leiden. "Een raadslid moet boerenverstand hebben", zei ze in een interview. Dat komt haar dan goed van pas. Met Alda lieve biggetjes kijken, een stuk of 70.000. Als ze tenminste nog in leven zijn, want Straathof kijkt niet op een dode big. Het is niet te hopen dat de hele Burense raad in sprookjes gelooft. Ik word er alleen maar knorrig van.

Jan Beijer

(reageren; jbeijer@upcmail.nl)