• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Feest

Vier jaar geleden bestelde de toenmalige Tielse wethouder Laurens Verspuij een joekel van een taart, die hij in het stadhuis eigenhandig aansneed. Feest, twitterde hij met trots en met een uitroepteken. Feest. Zojuist had hij met de toekomstige exploitant Arcaplex een overeenkomst getekend voor de bouw van een nieuwe bioscoop in de binnenstad. Een bioscoop met alles d'r op en d'r aan. Zes zalen en plaats genoeg voor achthonderd bezoekers. Met comfortabele stoelen, voorzien van dubbele armleuningen en een beenruimte van maar liefst 1.25 meter. Tiel helemaal blij, de stukken taart werden gul rondgedeeld. Smullen maar. Dit soort uitbundig feestelijk vertoon roept bij mij altijd een zekere scepsis op. Je te snel rijk rekenen, is riskant, zeker in het openbaar bestuur. Ook in dit geval had ik er geen goed gevoel over. De bibliotheek, die na de sloop plaats zou maken voor het filmtheater, staat er nog steeds. Van enige bouwactiviteit is niets te ontdekken. Gaat het niet door? Ik trok bij Arcaplex aan de bel. Mijn voorgevoel had het helaas bij het rechte eind.

De bouw is onzeker, zo vernam ik. Waarom dan? "Wij kunnen u niet meer vertellen dan u weet", zo werd er geheimzinnig bij gezegd. De nieuwe wethouder Ben Brink zit er nu danig mee in zijn maag. Hij is ook bang dat het doek zal vallen, maar legt zich daar niet bij neer. Hij heeft de Spijkenissers al aan de jas getrokken en doet zijn best om de exploitant toch nog over de streep te trekken, desnoods op een andere locatie. Ik hoop dat hij het hem lukt. En als het niet lukt? Ja, dan moeten we maar wat anders verzinnen. We zouden op de nieuwe trappen aan de Waalkade kunnen gaan zitten. Doen we daar tenminste nog iets nuttigs mee. Zet daar dan maar een groot scherm neer en maak van de kade een openluchtbioscoop. Tiel, filmstad aan de Waal. En wie klamme billen krijgt van die betonnen trappen, kan met de Flippas sparen voor een kussentje. Met daarop een afbeelding van ons fruitbaasje onder het motto: Flipje verwent je koude krent.

Laurens Verspuij zal als bestuurder zijn lesje geleerd hebben. Nu doceert hij economie in Tiel, zijn oude vak. Een uitgelezen kans om zijn leerlingen uit eigen ervaring te vertellen dat het economisch niet aan te bevelen is om te snel een feesttaart aan te snijden, ook al is dat nog zo verleidelijk. Je kunt beter taart eten als een project gerealiseerd is. Dan weet je zeker dat je je niet in de vingers snijdt.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)