• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Jasje

Wat ben ik toch een geluksvogel dat ik als columnist in de Betuwe werk. De onderwerpen voor je stukje liggen hier voor het opscheppen. Neem dat Tielse gemeenteraadslid Maureen Klijn. Ze zit nog maar een blauwe maandag in de raad en weet nu al dat een raadsvergadering niets meer en niets minder is dan een dubieuze schijnvertoning, zo las ik in de krant. Mannen in jasjes zitten zich daar op te peppen, aldus het in het paradijselijke Thedingsweert residerende raadslid. Ze riep burgemeester Hans Beenakker zelfs op om zijn jasje uit te trekken. Ik zou er een column aan kunnen wijden, maar doe het toch maar niet. Laat ik die Maureen maar een beetje beschermen. Misschien was ze in de war door een overdosis verse Thedingsweertse vlierbessen, die giftig kunnen zijn. Met een beetje pech ga je er van hallucineren. Geef mij de Betuwse kersen maar. Zondag was ik bij het gezellige kersenfeest in de bongerd van Aart Blom in Wadenoijen. Hij kreeg van alle kanten complimenten met dit steeds populairder wordende evenement. Aart is een doorzetter, een energieke en resultaatgerichte ondernemer. Dat kun je maar van weinig gemeenteraadsleden zeggen. Ik kijk er niet van op als diezelfde Art erin slaagt om over een paar jaar een groot belevingscentrum voor Betuws fruit van de grond te krijgen. Een nieuwe trekpleister met tienduizenden bezoekers uit binnen- en buitenland. Ervaring met buitenlanders heeft hij al. Een paar dagen voor het kersenfeest reden drie touringcars met Chinese bezoekers de parkeerplaats van de bongerd op. Ze deden mee aan een nieuwe dagtocht naar de Betuwe om daar zelf kersen te plukken en uiteraard te proeven. De Chinezen doken er op af alsof ze massaal inhaakten bij een Chinese drakendans. Doorgaans zijn het bedachtzame eters, die met stokjes de tijd nemen voor een maaltijd. Dat beeld verandert op slag als je ze los laat in een kersenbongerd. Dan vertonen de doe-het-zelf-plukkers uit het land van de lange muur een treffende gelijkenis met een koppel spreeuwen. Geen wonder. Wat een genot om je maag, die aan Peking eend gewend is, nu eens barstensvol te vullen met frisse Betuwse kersen. Uitermate dankbaar stapten ze de bus weer in. De volgende lading Chinezen is al weer in aantocht, vermoed ik. Het zou me niet verbazen als Aart Blom binnenkort een hoge Chinese onderscheiding ten deel zal vallen, die de ambassadeur hem persoonlijk op de revers zal komen spelen. Dan moet hij wel zijn jasje aanhouden. Als dat maar mag van Maureen.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)