• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Klimop

Met z'n drieën staan ze al bijna tien jaar op een houten vlonder aan het Hoogeinde in Tiel. Drie kruipende baby's met koppen, die geïnspireerd zijn op de vriendjes van Flipje: Olifant Flapoor, Muis Piep en Bertje Big. Ze staan daar nogal wankel want die vlonder is zo rot als een mispel. Anderhalf jaar geleden constateerde de gemeente dat het hoog tijd was om daar iets aan te doen. Maar wat? Je zou verwachten dat de ambtenaren al hun creativiteit zouden aanwenden om dit voor Tiel zo typerende kunstwerk een facelift te geven. Om de binnenstad, die geplaagd wordt door die vervelende leegstand, met iets moois op te peppen. Dus lag het voor de hand om Hart van Tiel in te schakelen, de winkeliersvereniging die zijn best doet om het centrum op te krikken. En, belangrijker nog, natuurlijk ook de Tielse beeldend kunstenaar Guusje Kaayk, de ontwerper van het kunstwerk. De vele malen bekroonde illustratrice is opgegroeid in de wondere wereld van de sprookjesfiguren en de striphelden. Zij woonde in een huisje op de Efteling, met haar ouders en haar zussen Marthie en Marilou. Vader was de vermaarde tuinarchitect Lou Smeets, die het groen en de bloemen met veel verbeeldingskracht rond de attracties van het sprookjespark wist te draperen. Je zou als gemeente je handen dicht moeten knijpen met een beeldend kunstenaar als Guusje. Maar nee, ze werd door het stadhuis nog niets eens geïnformeerd over de voorgenomen aanpassing van haar kunstwerk. Guusje niet, maar wie dan wel? U gelooft het of niet, de gemeente koos de AVRI uit om de vlonder te vernieuwen. Met als verrassend resultaat dat de creaties van Guusje nu in een bak met aarde worden gezet. De AVRI is uitverkoren om daar klimop in te poten. Kunt u het nog volgen? De AVRI die in de openbare ruimte nog nimmer enige creativiteit heeft laten zien, mag nu een van Tiels leukste kunstwerken opknappen. Alsof je de Nachtwacht laat restaureren door een schoorsteenvegersbedrijf. Dezelfde AVRI die het parkje in mijn buurt al jaren laat laten verwaarlozen, om maar een voorbeeld van de prestaties van deze club te noemen. En bovendien, wie komt er nu op het onzalige idee om de figuren van Guusje in de klimop te zetten. Kinderen waren dol op de beesten omdat ze er zo lekker op konden ravotten. Erop klimmen en er weer afglijden, terwijl de ouders leuke foto's maakten. Ze zijn ontworpen als speelobjecten, die kinderen aanzetten om te bewegen, zoals er altijd beweging in het werk van Guusje zit. Klimmen kan niet meer. Door die klimop is het klimaf geworden. Of misschien wel klim-afgang.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)