• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Lawaai

Beter laat dan nooit. Bijna vijftien maanden geleden zaten Zoelmond en omgeving urenlang in het donker nadat een Apache gevechtshelikopter tegen een draad van een hoogspanningsmast was gevlogen. Nu pas vond de gemeenteraad van Buren het tijd worden om de minister van defensie hierover aan de tand te voelen. Nou ja, aan de tand voelen. De raad liet haar in een vriendelijk briefje weten ongerust te zijn over die laagvliegende helikopters. Vooral over de veiligheid. De minister zal er niet wakker van liggen. Misschien weet ze niet eens waar Zoelmond ligt en moeten haar ambtenaren allerlei stafkaarten uitpluizen om deze uithoek op te sporen. Wat mij betreft had de raad harder op de trom mogen slaan. Briefjes helpen meestal niet. Lawaai maken wel. Vraag het maar aan Klaas Dijkhof, die met zijn tromgeroffel niet uit de publiciteit is weg te slaan. Het Burense raadslid Ellen van Dam die de brief heeft aangezwengeld, maakt van de geluidsoverlast van de helikopters geen halszaak. Daar moeten we het later maar eens over hebben, zo zei ze in de krant, Nou, Ellen, daar denk ik toch wel even anders over. Ik ben me vorige week donderdag een aap (of misschien toepasselijker: een Apache) geschrokken. Ik reed naar Maurik, genietend van het besneeuwde landschap met hier en daar een molshoop in de witte weilanden en een haas in de verte. Prachtige Betuwse winterdag. Bij het Zwarte Paard gebeurde het. Daar brak de oorlog uit. Daar donderden drie Apache helikopters rakelings en totaal onverwacht over mij heen. Mijn hart, dat toch al moeite heeft met een regelmatige slag, leek nog verder in de war te raken. De rotonde die voor mij opdoemde, wist ik op het laatste moment te vermijden. Even parkeerde ik mijn auto langs de weg naar Eck en Wiel. Even bijkomen. Ik bekeek mijn parelende voorhoofd in het spiegeltje. Je zou er echt wat van krijgen. Ja, en wat doe je eraan? Je kunt een klachtenformulier invullen. Klachtenformulieren, je wordt ermee doodgegooid in dit digitale tijdperk. Je krijgt een ontvangstbevestiging en hoort er niks meer van. Ik overweeg nu zelf een brief te schrijven aan de minister. Nee, niet zo'n lief Burens opstelletje, maar een brief die haar zal overdonderen. Ze moet, al lezende, het gevoel krijgen dat er drie Apaches gierend over haar kapsel scheren. Dat ze letterlijk in de haren wordt gevlogen. Dat haar oren gaan suizen, alsof ze zelf zo'n herrieduikvlucht maakt. Want ik neem dat irritante laag vliegen bijzonder hoog op. Dat geef ik haar op een briefje.

Jan Beijer

(reageren; jbeijer@upcmail.nl)