• Neeltje van Triest

Zoon Mauriks echtpaar spreekt VN toe

MAURIK Het zijn spannende dagen voor de familie van Mohammed Badran. Zij volgen de verrichtingen van hun zoon vanuit hun woning in Maurik. Mohammed kreeg vorige week drie minuten spreektijd op de VN Vluchtelingentop in New York en was daarna op internationaal niveau druk om zijn pleidooi verder toe te lichten. Jongeren die gevlucht dienen de kans te krijgen hun studie in een nieuw land snel weer op te pakken, was zijn boodschap.

 

Neeltje van Triest

@neeltjevt

 

Vader Abdullah, moeder Ghada en de dochters Aula en Noran zitten om de tafel. Vader schetst zijn komst samen met Mohammed naar Nederland. ,,Wij woonden in Damascus. Ghada werkte in een apotheek en ik had een winkel in Apple-produkten. Van origine ben ik assistant civil engineer. Tijdens bombardementen op Damascus zuid is onze woning en mijn winkel compleet verwoest. Een woning huren was heel duur en de kleding die we aan hadden was ons enige bezit.''

De familie vertrok naar Egypte om daar met een bootje om de oversteek naar Europa te maken. Abdullah: ,,Maar we hoorden dat de politie lukraak mensen in een boot had doodgeschoten, dat wilde ik mijn gezin niet aandoen.'' Abdullah en Mohammed besloten het vliegtuig te nemen. Ghada moest met haar dochters noodgedwongen terug. Zij zijn later via Libanon naar Nederland gekomen.

 

Abdullah verrichtte in Syrië naast het werk in zijn winkel ook vrijwilligerswerk.  Vanaf zijn komst in Nederland heeft hij getracht die lijn door te zetten. Ook Mohammed moest zijn steentje bijdragen. Na diverse azc's kwam Abdullah in Maurik terecht, Mohammed in een azc in Utrecht. Hij wilde aan de VU in Amsterdam studeren, werkte daar bij een Turks restaurant en had in die stad een vrijwilligersbaantje geregeld. In die tijd zette hij de stichting 'Syrische Vrijwilligers van Nederland' (SYVNL) op, in de hoop zijn landgenoten te inspireren. Hij kreeg een woning in Weesp, ging na drie jaar onderbreking verder met zijn studie en bouwde de stichting verder uit. Hij sprak namens deze stichting de VN Vluchtelingentop toe.

 

Zus Aula heeft dezelfde instelling. Ook zij heeft haar 'tussentijd' goed benut en zelf de boeken ter hand genomen. Ze heeft een ICT-opleiding in Syrië gevolgd en wil nu apotheker worden. Haar moeder Ghada is dat ook, haar diploma wordt momenteel in Nederland gelegaliseerd. Ghada: ,,Ik heb mijn diploma in India gehaald. Mijn vader was daar diplomaat. Later hebben we in Egypte gewoond. Onze families wonen nu in Dubai, Zweden en Canada. Twee zijn in Syrië achtergebleven, waaronder een arts.''

 

Noran is druk aan het leren en knikt als haar vader vertelt dat hij het moeilijk vindt om niets te doen en werkloos te zijn. ''In Syrië waren we ook altijd actief. Ik werkte al vrijwilliger bij Dynamiek in Tiel. Ik vind het moeilijk om thuis te blijven en probeer overal werk te vinden. Daarnaast ben ik bezig in mijn tuin en het Nederlands steeds beter te leren. De taal is het allerbelangrijkst. En als ik werk vind, kunnen we weer verder. Ook Ghada wil graag aan de slag.''

 

Foto: Noran, Abdullah, Ghada en Aula Badran werken aan een nieuwe toekomst in Nederland.