• Picasa

Dick de Vree: 'Alleen kun je niks, met elkaar heel veel'

TIEL Rijwielspeciaalzaak GEJO bestaat dit jaar veertig jaar. Een interview met de oprichter, Dick de Vree (63). ,,Als ondernemer heb je ook wel eens gelukjes nodig."

De Vree was in de jaren zeventig in loondienst bij het tectyleerbedrijf van George Leermakers en Joop van Immerzeel, twee mannen die de eerste twee letters van hun voornamen samensmolten tot de naam die de rijwielhandel van nu nog steeds draagt. Hij vertelt: ,,George was ook beroepsmilitair en moest vanwege militaire missies afscheid nemen van het bedrijf. Joop had ook een bedrijfje in diamantgereedschappen. We hebben een jaar lang samen gedraaid. Hij zat met zijn overhemd aan factuurtjes te maken, ik deed het vuile werk. Toen heb ik gezegd: óf jij pakt het over, of ik. Toen heb ik de kans gekregen om ondernemer te worden."

Even runde De Vree een inkooporganisatie van bingomaterialen, maar toen Tielenaar Wim van Rooijen stopte met zijn rijwielhandel zag De Vree zijn kans schoon. ,,Daarna kreeg ik de mogelijkheid om de rijwielhandel van Verspuij op de Grote Brugsegrintweg over te kopen. Een jaar later verhuisden we naar de Rozenstraat, maar na verloop van tijd zocht ik toch iets grootschaligers. Op een gegeven moment zag ik in de krant een kleine advertentie waarin een 'autobedrijf in het midden van het land' te koop werd aangeboden. Of het nou een goede ingeving was, ik weet het niet, maar ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben naar de Seat-dealer op de Lutterveldweg gestapt. Hij wist nergens van, maar ik heb een makelaar vervolgens gevraagd om het uit te zoeken. Bleek toch dat de eigenaar van het bedrijf de Tielse vestiging wilde afstoten en alleen door wilde met de vestiging in Enschede. Ik 's avonds met hem naar het pand kijken, want het moest geheim blijven. Binnen anderhalve week was de deal rond."

Wat volgde was een grote verbouwing aan de achterzijde. ,,Ik heb het magazijn afgebroken en twee hoog weer opgebouwd. Komt ook omdat we een doorleverfunctie hadden. Veel kleine rijwielhandelaren uit de regio kochten hun fietsen in bij mij. In de zomermaanden kon het gebeuren dat er 800 fietsen op voorraad waren."

Je bent begonnen als tectyleerder om vervolgens via een inkoopbedrijfje voor bingomaterialen in de rijwielenbranche terecht te komen. Dat klinkt alsof Dick de Vree ook stofzuigers had kunnen verkopen.

,,Ja, dat klopt. Als ik bij wijze van spreken een bedrijf als Oostendorp of Scheer & Foppen had kunnen overnemen, had ik het ook kunnen doen. Klinkt misschien arrogant, maar het ondernemersbloed stroomde door m'n aderen."

Wat is de beste zakelijke beslissing die je hebt genomen?

,,Ik had rond 2000 plannen om op een lap grond aan de overkant van de Lutterveldweg een bedrijfsverzamelgebouw neer te zetten. Juist op dat moment kreeg ik het aan mijn hart en toen sloeg mijn vrouw met de vuist op tafel. Je kunt doen wat je wilt, maar dit gaat niet door, zei ze. Toen kreeg ik de kans om het stuk grond binnen zes maanden van de hand te doen. Gezien de latere ontwikkelingen op Latenstein is dat een goede keuze geweest, want het was maar de vraag of ik met een bedrijfsverzamelgebouw dezelfde marges had kunnen halen als met de verkoop van de grond. Zulke gelukjes heb je als ondernemer wel eens nodig."

Waar zit de zwakke plek van Dick de Vree?

,,Ik denk toch mijn gejaagdheid en stressgevoeligheid. Ik was goed voor mijn personeel, maar dat ik van hen hetzelfde verwachtte als van mezelf, was niet fair. Dan repareerde ik zelf de fiets wel. Dat kostte me minder tijd dan wanneer ik moest uitleggen wat ik in mijn hoofd had."

Nooit je dochter geadviseerd om níet in de rijwielspeciaalzaak te stappen? Vanwege die druk?

,,Ach, ik had het destijds ook in m'n kop zitten om zelfstandig te worden. Mijn vrouw was er aanvankelijk niet zo'n voorstander van, maar gelukkig had ik een moderne schoonmoeder, een Amsterdamse en die zijn toch wat makkelijker dan hier in de Betuwe. Ze zei: geef die jongen de kans. Mijn dochters zijn van hetzelfde laken en pak. De ene heeft dan GEJO overgenomen, de andere heeft een bedrijf in franchiseformules. Als ze die ondernemersdrang eenmaal hebben, dan kun je praten als brugman."

En toch: in 2010. Middenin de economische crisis en de opkomst van online shoppen.

,,De klant is inderdaad erg veranderd. In mijn tijd moest je je middenstand halen en had je een vakbekwaamheidsdiploma in de rijwielbranche nodig. Tegenwoordig kan iedereen voor zichzelf beginnen. En als er mindere tijden zijn, en er moet toch brood op de plank komen, dan zie je dat kwalitatief mindere ondernemers gekke bokkensprongen maken om in hun levensonderhoud te voorzien. Fietsen worden dan voor de gekste prijzen verkocht, terwijl échte ondernemers weten dat (a) er altijd wel iemand goedkoper is, en (b) dat je wel korting kunt geven, maar in ruil hiervoor wel een x-aantal fietsen voor de normale prijs moet verkopen. Die prijsvechters berokkenen de markt veel schade. Met klantvriendelijkheid, een mooi assortiment en emotie en beleving in de zaak heeft GEJO andere kwaliteiten. Het is zeker geen makkelijke tijd geweest, maar met vallen en opstaan zijn Wendy en Gilbert er toch gekomen. Nu hebben ze de opwaartse lijn gelukkig weer goed te pakken."

Je bent nog als adviseur aan GEJO verbonden.

,,Adviseur is een groot woord hoor. Bij de keuze voor bepaalde merken leg ik mijn ideeën op tafel. Maar of ze nou zes of acht pc's hebben, daar bemoei ik me niet mee."

Wat is de belangrijkste ondernemersles die je je dochters meegeeft?

,,Alleen kun je niks, met elkaar kun je heel veel. Ik ben er altijd voorstander van geweest om als ondernemers op Latenstein gezamenlijk dingen op te pakken. Dat doen we door sinds een jaar of tien een eigen krant uit te geven, maar versier nou ook de straat eens tijdens Tweede Paasdag, zet een springkussen neer. Niet makkelijk om er één lijn in te krijgen, maar ik ben ervan overtuigd dat we met elkaar veel kunnen bereiken."